search_api_autocomplete

Verhouding tussen de Europese teksten

1. Convergentiepunten

1.1. Een identieke doelstelling

De doelstellingen van de drie teksten zijn identiek: het bevorderen van een duurzamere financiering en het oriënteren van de ingezette middelen naar projecten die voldoen aan sociale en milieucriteria. De Commissie dringt aan op de aanwezigheid van een groene financiële benadering, ter ondersteuning van een groei die de ecologische druk vermindert, de uitstoot van broeikasgassen en vervuiling bestrijdt, afval tot een minimum beperkt en de efficiëntie van het gebruik van natuurlijke hulpbronnen verbetert. Het is tevens de bedoeling om de consument meer transparantie te bieden over de bestemming van de fondsen waarin hij belegt, door een duurzaamheidsbeoordeling van de belegging op het niveau van de gefinancierde activiteit (in plaats van de vennootschap of het product) vast te stellen en door hem alle nodige informatie te verstrekken om na te gaan of de ESG-kenmerken van het product overeenstemmen met zijn of haar duurzaamheidseisen.

1.2. Een identieke definitie van duurzaam beleggen

Een centrale definitie inzake duurzaamheid is die van een duurzame belegging of van een product met ESG-kenmerken, en deze is terug te vinden in het voorstel voor de een verordening inzake Disclosure. Het definieert duurzame beleggingen als: “een belegging in een economische activiteit die bijdraagt tot een milieudoelstelling, bijvoorbeeld gemeten aan de hand van sleutelindicatoren inzake efficiënt hulpbronnengebruik bij het gebruik van energie, hernieuwbare energie, grondstoffen, water en land, afvalproductie en broeikasgasemissies en/of inzake gevolgen voor de biodiversiteit en de kringloopeconomie” of “een belegging in een economische activiteit die bijdraagt tot een sociaal doel, en in het bijzonder een belegging die bijdraagt tot de bestrijding van ongelijkheid, die sociale samenhang, sociale integratie en arbeidsverhoudingen bevordert of een belegging in menselijk kapitaal of in economisch of sociaal achtergestelde gemeenschappen”. Hoewel minder benadrukt in de Europese teksten, moeten de gefinancierde ondernemingen volgens de definitie nog altijd de beginselen van goed bestuur in acht nemen. Deze definitie wordt in de Taxonomie opgenomen door middel van een verwijzing naar Disclosure. 

In de huidige stand van zaken wordt er niet langer verwezen naar de Taxonomie voor de definitie van activiteiten die kunnen worden gefinancierd met duurzame beleggingsproducten. Een minimumdrempel voor beleggingen in duurzame activiteiten in de zin van taxonomie had een van de kenmerken opgenomen de definitie van duurzame beleggingen kunnen zijn, maar uiteindelijk is het de tegenovergestelde weg die voorlopig door de Europese wetgever is gekozen: het zijn de financiële markt deelnemers die duurzame beleggingen voorstellen, die zullen moeten publiceren welk deel van de door de belegging gefinancierde activiteiten voldoet aan de duurzaamheidsvereisten van de taxonomie, en niet het deel van de activiteit dat voldoet aan de duurzaamheidsvereisten van de taxonomie die de door de beroepsbeoefenaar voorgestelde belegging zal kwalificeren als “duurzaam”. Volgens deze interpretatie is de definitie van “duurzaam beleggen” ruimer dan die van duurzame activiteit in de zin van taxonomie.  De financiële markt deelnemers en financiële adviseurs moeten informatie publiceren over de ecologische, sociale en goed bestuur dimensies van alle beleggingen die als duurzaam worden voorgesteld, maar slechts een deel van de activiteiten die zij financieren zullen in aanmerking komen als ecologisch duurzame activiteiten in de zin van de taxonomie.

1.3. Een identieke definitie van de begunstigden van de maatregelen

De voorstellen voor verordeningen inzake Taxonomie en Disclosure delen verder de definitie van “financiële markt deelnemers”. In de Taxonomie wordt verwezen naar de bepaling inzake Disclosure, die een gedetailleerde opsomming geeft van de beoogde entiteiten, die op haar beurt verwijst naar de definities van de gelijkluidende richtlijnen en verordeningen. Zo zal een verzekeringsmaatschappij in de zin van de PRIIPS-richtlijn die op verzekeringen gebaseerde beleggingsproducten aanbiedt, rechtstreeks in Disclosure als een financiëlemarktdeelnemer worden vermeld, en onrechtstreeks via een verwijzing in de Taxonomie. Er dient echter opgemerkt te worden dat Disclosure voorziet in twee categorieën van begunstigden: financiëlemarktdeelnemers en financiële adviseurs, maar dat de Taxonomie alleen naar de eerste categorie verwijst.

1.4. Een identieke definitie van financiële producten

Net als voor de definitie van de financiële markt deelnemers worden financiële producten in de Taxonomie gedefinieerd via een verwijzing naar Disclosure. Het gaat onder meer om de volgende producten: een beheerde portefeuille, een verzekeringsgebaseerd beleggingsproduct, een icbe of een pensioenproduct.

2. Verschilpunten

2.1. De duurzaamheidsdimensies

In de gebruikelijke aanpak wordt de duurzaamheid van een product beoordeeld vanuit drie invalshoeken: de ecologische, sociale en bestuurlijke invalshoeken. Via de combinatie van de beoordeling van deze drie criteria kunnen de ESG-kenmerken van een beleggings- of financieel product worden belicht.

De Europese voorstellen voor verordeningen houden echter geen rekening met alle drie de dimensies. De Taxonomie beperkt zich tot het definiëren van wat een duurzame activiteit is vanuit ecologisch oogpunt, zonder rekening te houden met de sociale gevolgen en het goed bestuur van de gefinancierde ondernemingen. Het voorstel voor een verordening inzake Disclosure voegt de sociale dimensie toe: financiële markt deelnemers en financiële adviseurs moeten informatie verstrekken over de sociale en ecologische kenmerken van de belegging die zij voorstellen. Sommige aspecten van goed bestuur worden ook in aanmerking genomen, maar de hoeveelheid informatie die gepubliceerd moet worden is lager dan voor de sociale en ecologische dimensie. De Verordening Benchmark is ongetwijfeld de meest volledige verordening, in die zin dat benchmarkbeheerders verplicht zijn informatie te publiceren over de inachtneming van sociale, ecologische en aspecten van goed bestuur. Het onderscheidt bovendien in de ecologische aspecten de strijd tegen de klimaatverandering, door twee Europese indexen voor te stellen die verband houden met de energietransitie en de strijd tegen de opwarming van de aarde.

2.2. Verschillen in het voorwerp

Aangezien de specifieke secties van elke verordening gedetailleerder worden weergegeven, is het voorwerp van de voorstellen voor verordeningen sterk verschillend:

  • de Taxonomie heeft tot doel een duidelijke afbakening van ecologisch duurzame activiteiten vast te stellen;
  • Disclosure bepaalt welke informatie aan de belegger moet worden verstrekt over het duurzaamheidsbeleid van de markt deelnemer of van de financiële adviseur en de ESG-kenmerken of duurzame doelstelling die met het voorgestelde product worden nagestreefd;
  • Benchmark vereist dat bench mark beheerders informatie publiceren over de duurzaamheid ervan en creëert twee nieuwe Europese indexen, die zullen dienen als normen voor klimaatindexen.

Dit netwerk van verplichtingen die aan de financiëlemarktprofessionals worden opgelegd, vormt de complementaire benadering van het actieplan. Het doel is ervoor te zorgen dat een ecologisch duurzame activiteit op een uniforme manier wordt gedefinieerd door alle financiëlemarktdeelnemers, dat de belegger over alle relevante informatie kan beschikken wanneer hij of zij wordt geadviseerd of kiest om te beleggen en zolang hij of zij het product in zijn of haar bezit heeft, en ten slotte dat de benchmarkindex die mogelijk wordt gebruikt om het product te ontwerpen, rekening houdt met de sociale, ecologische en aspecten van goed bestuur (of deze integendeel uitlsuit), of zelfs in overeenstemming is met de nieuwe Europese klimaatindices.

2.3. Inwerkingtreding van de verplichtingen

De voorstellen voor verordening leggen nieuwe verplichtingen op aan respectievelijk financiëlemarktdeelnemers, financiële adviseurs en beheerders van benchmarkindexen, de deelnemers het hoofdzakelijk geviseerd worden in de teksten. De vooruitgang in het Europese wetgevingsproces verschilt van tekst tot tekst, zoals vermeld in de presentatie van het actieplan van de Europese Commissie. De data waarop de verschillende verplichtingen van kracht worden, verschillen eveneens naar gelang van de artikelen van de verschillende teksten.