Professionelen

Informatieverstrekking in de IFRS-rekeningen in geval van een (mogelijke) inbreuk op leningconvenanten

FSMA_Standpunt_2016_05
20/12/2016

In een dossier heeft de FSMA zich gebogen over de informatieverschaffing in de IFRS-rekeningen over de niet-naleving van leningconvenanten.

Luidens IFRS 7, paragraaf 31, moet een entiteit informatie verschaffen die de gebruikers van haar jaarrekening in staat stelt de aard en omvang van risico's te beoordelen die ontstaan uit financiële instrumenten waaraan de entiteit op het einde van de verslagperiode wordt blootgesteld.

Een andere Europese toezichthouder had zich eerder op deze paragraaf gebaseerd om een emittent te verplichten informatie te verstrekken over de niet-naleving van leningconvenanten.

In zijn beslissing, die door ESMA werd gepubliceerd[1], gaf deze toezichthouder aan dat er volgens hem in de IFRS-rekeningen kwantitatieve informatie moet worden gegeven over de convenanten wanneer het risico op een inbreuk op een convenant in een leningsovereenkomst stijgt, wanneer er onzekerheid is over de continuïteit van de entiteit of in geval van een inbreuk op de convenanten.

In dezelfde beslissing besteedde deze toezichthouder ook aandacht aan de informatie die moet worden verschaft in geval van een inbreuk op de convenanten na einde boekjaar. In die situatie dient er volgens hem informatie te worden gegeven over:

  • de convenanten waarop een inbreuk werd gepleegd,
  • de nieuwe convenanten die als gevolg van de inbreuk werden opgelegd,
  • de gevolgen voor de maturiteitsanalyse van de financiële verplichtingen op jaareinde.

De FSMA heeft deze uitgangspunten toegepast in het voornoemde dossier.

Zij heeft meer bepaald gevraagd dat de emittent, die een ernstige inbreuk had gepleegd op zijn convenanten:

  • kwantitatieve informatie zou geven over de convenanten zelf en over de inbreuk erop;
  • informatie zou geven over de impact van de inbreuk op de convenanten op de classificatie van de schulden in de rekeningen,
  • informatie zou verschaffen over de stappen die ondernomen werden ingevolge de inbreuk op de convenanten (onderhandeling met banken, akkoord met banken, bekomen vrijstellingen, herziene convenanten, herstelmaatregelen, hersteltermijn, ...) of nog moesten worden ondernomen.